Het voorspel

2016. Op de fiets heb ik vaak last van een stijve rechterpols. Alleen rechts. Ik wijt het aan mijn werk: met rechts wurm ik de stapel post voor 1 adres in de juiste brievenbus. Daarvoor maak je een serie complexe draaibewegingen binnen een paar seconden tijd. De enige logische verklaring.

Ik ben een van de "laatste hoop" bezorgers. Ik kan (en werd dus ook) op de gekste plekken ingezet worden. Dit resulteerde dan vaak in veel wijken op 1 dag. Doordeweek geen probleem maar op zaterdag is er reclame en dan heb je veel meer werk.
De regel is dan ook: op zaterdag maximaal 3 lopen. Liefst maar 2. Maandenlang heb ik op zaterdag dus 3 lopen gekregen. En meerdere maanden daarvan toch 4 lopen.

Postbezorgen is geen moeilijk werk. Maar het sloopt je wel, lichamelijk en geestelijk. Je hebt veel RSI klachten doordat veel lopen dom ondoordacht opgezet zijn. Constant kleine beetjes bukken, op en af de fiets, slenteren tussen auto's, allochtonen nieuwe nederlanders en tuinhekjes van 40 cm hoog. Op den duur eist dat zijn tol. Op gegeven moment begon ik in de vierde wijk veel last te krijgen van mijn rechter been. Dat werd dan zwaar en het tempo ging er snel uit.
Dat zware been begon (rond october) al op het eind van de derde loop. En op gegeven moment al halverwege. Toen ben ik af gaan bouwen: geen vierde wijken meer. Een maand later gevolgd door maximaal 2 lopen op zaterdag.

Lopen als een ouw menneke

Rond half october kreeg ik ook op andere momenten last van mijn rechter been. De knie was niet meer flexibel tussen 45 en 180 graden maar tussen 80 en 170. Heel lastig als je je been niet kan strekken. Dat werd dan gaandeweg de dag wel weer wat beter maar toch kwamen er steeds meer gekke dingen:

Eind november toch maar weer eens naar de huisarts. Die kwam al vrij snel op het vermoeden "spier reuma ofwel polymyalgie". En dat was "makkelijk te bestrijden met Prednison". Hoewel dat wel een paar bijwerkingen had, zei ze erbij. Ik moest er even over nadenken of ik wel zo'n zwaar medicijn wilde hebben voor wat stijve spieren.

Bloed laten prikken. Hoge bezinking => ergens heb je een ontsteking, gekoppeld aan de klachten heb je dan polymyalgie. En dus kreeg ik het oordeel "Prednison" weer aangereikt. Ik heb toen mijn pet op de grond gegooid en opgeraapt. Dat kon ik de week ervoor nog niet. In de tussentijd heb ik per dag ca 5 gram vitamine C genomen. Plus voor het slapen een 200 mg Ibuprofen. En nog wat andere dingen. Door de pet opraap truuk kreeg ik enige respijt. We zouden het een week afwachten.

Als je leest dat Prednison maar 1 ding kan (ontstekingen onderdrukken) maar dat daar 500 bijwerkingen tegenover staan (waaronder een paar die ik tegen alle kosten wil voorkomen) was ik best wel wat ongerust. Op een woensdag (ik had de dag ervoor 2 lopen gedaan) was de situatie zo slecht dat ik dacht: dan toch maar aan de prednison. Er is geen andere optie. Afspraak gemaakt voor vrijdag en samen met de dokter erover gesproken. Dokter was opgelucht dat ik toch voor het paardemiddel koos, ondanks de vele bijwerkingen. Behandeling zou in totaal toch wel een paar jaar duren.

Maar toen ik bij de apotheek wegging, dreunden de woorden van de apotheker in mijn hoofd na, over de onrust die je 24x7 hebt. Moet ik nu echt mijn lijf op het spel zetten om ochtendstijfheid tegen te gaan? Ik was al een eind op weg met mijn zelf medicatie. En als ik me niet compleet afmat op dag 1 dan is het op dag 2 best vol te houden.

Het alternatief

Volgens de doktoren is er geen alternatief voor prednison. Het is dit of niks. Ja er zijn bijwerkingen maar die hoeven niet perse op te treden. Maar waar je ook leest op internet, vrijwel niemand komt ermee weg om alleen een opgeblazen kop te krijgen. Voor je het weet ben je ineens suikerziekte patient en kan je de rest van je leven insuline spuiten.
Met wat gericht zoekwerk kwam ik op een aantal alternatieven:

Ik ga nu proberen met een MSM pil en een cocktailpil met MSM, glucosamide, crotidinges en wat sporen elementen. En op amazon heb ik er een boek over besteld: The Miracle of MSM: The Natural Solution for Pain.

Polymialgie

Waar het op neer komt is: om een of andere reden zitten er in 1 keer ontstekingen in je spieren. Niemand weet waarom. Je lichaams eigen afweersysteem reageert er niet goed op en de boel loopt uit de hand. Het is een auto immuun ziekte. Zie ook de Mayo clinic voor een hele goede beschrijving van wat ik ervaar. Volgens Mayo is de gemiddelde leeftijd van de PMR lijder 73 jaar. Ik zit dus erg ver onder dat getal en ik put er hoop en vertrouwen uit dat ik sterk genoeg ben om ook deze beproeving achter me te laten.

Als ik te lang stil gezeten heb dan loop ik de eerste 5 minuten zoals RoboCop met die brede armen en donald duck benen. Maar na een tijdje wordt alles dan weer soepeler. Fietsen is erg goed voor me. Opstappen is niet makkelijk omdat mijn heup niet flexibel genoeg is (spieren blokkeren) maar daar heb ik al een truuk voor uitgevonden: fiets in de goot en ik op de stoep. Die 10 cm verschil zijn ruimschoots voldoende om makkelijk op en af te stappen.

DMSO

DMSO (dimethylsulfoxide) is een hele eigenaardige stof. Het is een vloeistof die door je huid heen trekt. Alles wat erin opgelost zit, gaat mee. Het is onder andere gebruikt om lokaal pijnstillers en verdovingen in te brengen. DMSO is ook (omdat het een polair molecuul is) volledig mengbaar met water. De stof bevat losjes gebonden methylgroepen en zwavel en zuurstof die ook makkelijk 'loslaten'. In het lichaam hydroliseert het naar dimethylsulfonyl, beter bekend als MSM methyl-sulfonyl-methaan.

Rond 1960 is chirurg Stanley Jacob in de VS in aanraking gekomen met DMSO en zijn uitwerking op het menselijk lichaam. Hij heeft er veel mee ge-experimenteerd en sommige resultaten leken meer op wonderen dan op geneeskunde. Op youtube staan veel filmpjes of Dr Jacob en DMSO. De medische industrie wil niet aan DMSO beginnen omdat je er geen dubbel blinde onderzoeken mee kan doen (na injectie van DMSO krijg je een smaak op je tong die onmiskenbaar is). De vraag of de industrie niets ziet in een bijna gratis medicijn ipv de miljarden kostende gepatenteerde medicijnen worden afgedaan als "samenzwerings theorie". Zie ook DMSO volgens de Dead Kennedys punk rock band. In deze is het geluid beter.

MSM, ofwel DMSO2

Als je DMSO behandelt met peroxide dan krijg je DMSO2, beter bekend als MethylSulfonylMethaan (MSM). MSM is een vaste stof en heeft metabolisch, dus in je lichaam, vrijwel dezelfde eigenschappen als DMSO. MSM is ontstekings remmer en maakt celwanden beter doorlaatbaar. Afvalstoffen kunnen hierdoor sneller je spieren verlaten. Ook MSM is oplosbaar in water. Het is een lichaamseigen stof. Het is de beste manier om zwavel en zuurstof diep in je lichaam te krijgen.

Eigen medicatie

Prednison is uitgesloten. Dat was het toen, dat is het nu nog. Toch heb ik wel wat medicijnen genomen op eigen gevoel.

Ondertussen zijn de MSM preparaten aangekomen en ik neem vanaf 21 december iedere ochtend twee "3 for 1" pillen (MSM + glucosamine + chondroïtinesulfaat + sporen molybdeen en mangaan) type MSM, GC, 341. Na de eerste dag lijkt er al wat verbetering merkbaar in spierstijfheid maar dat kan suggestie zijn.

Begin januarie

Ik heb nou een paar weken spul uit het alternatieve circuit gebruikt. MSM en Cucurmine SLCP. En op 3 januarie doet alles zo zeer en is alles zo stijf dat ik me ziek meldt. Daags erop is het erger. Afspraak met een huisarts maken is hier nog moeilijker dan zelf een atoombom bouwen uit Lego en zilverpapier, dus ik ben al blij als ik op donderdag (de volgende dag dus) al langs mag komen.

Ik vertel de dokter dat mijn rechter onderbeen totaal aan gort is. Dat maakt indruk: ik kan meteen door naar het ziekenhuis voor bloedproef en xray's. Daags erop hoor ik de uitslag: bloed is onveranderd hoge bezinking en de foto's laten zien dat mijn rechter knie wel een beetje versleten is maar niet echt noemenswaardig.
Aangezien de eigen medicatie even effectief was als een warme douche, heb ik op donderdag met de huisaets nog eens over de prednison gepraat. Bijwerkingen: vooral op lange termijn. Voor korte laag gedoseerde kuren hoef je je er niet te druk om te maken. Hoe lang het duurt voor je effect ziet? Dagen. Hoeveel dagen? Vaak na twee dagen al.

De keuze is dus niet moeilijk meer. Er is geen keuze. Dus pak ik om half 10 de eerste shot van 15 mg Prednison. Na een half uur dommel ik in slaap. Als ik rond 12 uur wakker word stap ik bijna vanzelf uit de bank.... Dat is 3 maanden onmogelijk geweest... Nog eens drie uur later kan ik bij wijze van spreken de CanCan dansen. Dit is onmogelijk maar het is wel zo. De complete pijn en stijfheid zijn weg.

Het zere been en de versleten knie zijn dus allemaal uitingen van de PMR. Had de dokter toch gelijk. Maar het betekent ook dat de vermoedelijke oorzaak een overbelasting op het werk was. De onverklaarbare krampen en pijnen in mijn benen na zware dagen waren geen krampen maar de eerste ontstekingen die zich langzaam maar zeker uitgebreid hebben. Ik moet goed opletten dat ik niet te vlug weer in de tredmolen instap. Deze ziekte is te eng om ermee te spelen.

Pagina gemaakt op 17 Dec 2016,