Fietsmaatjes

Fietsen is zogenaamd een individuële sport. Alsof die elf egotrippers in 1 voetbalteam niet ieder voor zichzelf spelen. Maar goed, die hebben de schijn mee. Fietsen doe je alleen, of in een groepje. Je kan lid zijn van een wielerclub, maar dan kom je al gauw in contact met de wieler egotrippers die alleen kunnen fietsen op de lichtste, van de meest exotische materialen gemaakte fiets met de italiaanst klinkende naam, fietsen. Die dan ook altijd de duurste zijn. En de meeste wielerclub rijders ontlenen status aan hun shirtje. En als je ze onderweg tegenkomt dan zijn ze niet het toonbeeld van leuke mensen.

Daarom geef ik de voorkeur aan informele verbanden om in te fietsen. We rijden voor de lol, dus niet in het donker, niet in de stroemnde regen en ook niet als het glad is. Het moet vooral leuk blijven.

Vroeger

Begin 80 er jaren heb ik in meerdere groepjes gereden, toen ik nog in Oisterwijk woonde. Veelal spraken we dan af bij 1 persoon thuis, of bij een cafe. Om dan een kilometer of 60 te gaan rijden. Met een van die groepjes heb ik eens de Kempenroute gereden meen ik. 220 km, met (vergeleken met nu) inferieur materiaal. Relatief slechte bandjes (geen anti lek laag), geen fietscomputers, geen helmpjes, 2 x 5 versnellingen. We zouden proberen om gemiddeld 25 te rijden en dan in 9 uur weer thuis te zijn. Maar zonder teller is dat erg moeilijk. Dus in het begin werd er te hard gereden, hetgeen in de tweede helft van de rit duidelijk werd. Ik meen dat we er 12 of 14 uur over gedaan hebben destijds. Maar we waren allemaal jong en hadden allemaal franken bij ons.

Jos

Jos is de man van mijn collega Trudy. Jos rijdt een leuke fiets, heeft een conditie vergelijkbaar met de mijne en Jos houdt mij in toom. Zonder daar iets voor te doen, overigens. Zonder Jos wil ik nogal eens als een bezetene achter die stip aan de horizon aan gaan, zoals een hond naar de postbode vliegt. We rijden als we er zin in hebben, veelal 's avonds na het werk. Hierdoor zijn onze gezamenlijke ritten beperkt tot de zomermaanden en eventueel een zaterdagmiddag. Als ik op tijd terug ben van mijn middagwijk.

Marjanne

Marjanne is mijn dochter. Ze rijdt op een Trek 7.3FX, WSD, 2012 fiets. We rijden als het uitkomt; dus als ze niet naar school hoeft, niet op haar baantje verwacht wordt en als het goed weer is.

Nicole

Laatst ben ik op weg gegaan voor mijn vrijwel vaste ronde: de 47 km ronde waar ik dan probeer om 7 kwartier over te doen. Maar in Biest Houtakker voelde ik me nog zo goed dat ik besloot om er een stukske duin bij te doen. Dus niet langs het kanaal terug naar huis maar de Heuvelstraat in en op naar Moergestel. Daarna door de bossen (over het brede pad langs het kapelleke) naar Oisterwijk en Udenhout. Richting de Gommelsestraat. Ik heb een Google map gemaakt van de ronde, dus hier is ie: de 75 km ronde.

Nadat ik het spoor overgestoken was in de Gommelsestraat zag ik links naast het spoor een wielrennertje staan dat duidelijk een beetje verdwaald was. Dus ik zwaaide en riep: "Kom op joh". Dat doe ik wel meer en altijd voor niks, dus ik hield het tempo erin. Maar deze keer zag ik ineens dat er een oranje truitje dichterbij kwam. En rap ook. Nou reed ik 25 kruissnelheid dus als je dan rap dichterbij komt, dan moet je zelf tegen de 35 zitten.
Het wielrennertje bleek een jonge vrouw te zijn. En ook nog een die kon fietsen. Ze moest naar Tilburg (ik ook) en ze moest nog een uurtje onder weg zijn. Dat laatste snapte ik niet maar ze fietste goed dus dan hoef je niet alles te begrijpen.
Vanaf de Gommelse straat hebben we samen gereden tot we weer in Tilburg waren. Sodepie. Ze reed me het snot voor de ogen zeg. 30 kruissnelheid. En ik had geluk dat ik de weg WEL wist en zij niet, want anders had ik alleen een stipje gezien dat snel kleiner werd.

Hoe dan ook, we hebben een leuk gesprek gehad en onderwijl bleek dat ze in een of andere schaatsploeg zit (vandaar die conditie natuurlijk) en sinds enkele weken aan de tilburgse universiteit studeerde. En ze heet Nicole. Nou Nicole, als ik je nog eens kan helpen met wat rondjes uitleggen dan doe ik dat graag maar dan moet je me wel 1 ding beloven: Niet zo hard rijden meid want ik heb nog een uur nodig gehad om weer bij te komen toen ik thuis was!


Pagina gemaakt op 24 september 2011,