WorkCycles FR8

Omdat de onderhandelingen met Kemper leken te stokken (in werkelijkheid was het gewoon duitse kerstvakantie en dan ligt de motor van de europese industrie gewoon twee weken stil) heb ik de gesprekken met Workcycles geïntensiveerd. Aanvankelijk vond ik die FR8 wel een interessant ontwerp, maar het kon me toch ook niet helemaal bekoren. Niet in de laatste plaats vanwege het prijskaartje (in vergelijking met een Kemper PackMax). Maar gaandeweg de gesprekken bleek toch wel dat de FR8 een onderwerp op zich is. De kenmerken op een rij:

Dat is voorwaar niet misselijk, allemaal.

Op naar Amsterdam

Op maandag 9 januari ben ik even naar Amsterdam getreind. Voor een proefrit en om de sfeer van de winkel te proeven. Henry, de eigenaar van de zaak, was er vandaag niet. Maar evengoed gegaan en de winkel ligt vrijwel midden in Amsterdam aan de Lijnbaansgracht. Het is de ideale winkel voor de technicus. Niet te opgeruimd, onderdelen en gereed product op meerdere plaatsen, en een handvol technici die bezig zijn met hun werk. Het gevoel zat al meteen snor. Ik had al een offerte gekregen van Henry. Maar ik wilde de fiets voelen. Het blijft een smak geld, en om dat ongezien neer te leggen voor een fiets is te riskant.

Na wat papierwerk kreeg ik een leen-FR8 mee om wat te testen. Het was een standaard model met 3 versnellingsnaaf. Aangezien ik niet echt de weg weet in de hoofdstad, heb ik een minuut of 10 rondgereden in de buurt van de Lijnbaansgracht en de Goudsbloemstraat. Je kon duidelijk voelen dat de fiets ZWAAR is. Maar eenmaal op gang gedraagt ie zich al een wendbaar voertuig. Versnellen en vertragen gaat goed. Bochten maken ook. De zit was natuurlijk totaal anders dan op een trekking fiets. Dit is geen fiets. Dit is een machine!

Terug in de winkel was wel duidelijk dat ik de FR8 wilde hebben. Dus nog even met de verkoper de offerte doorgenomen. Veel van de dingen die ik had aangekruist waren niet echt nodig. En andere dingen waren beter voor mijn toepassing. Maar na een kwartiertje waren we eruit. Dus meteen besloten: Ja ik wil.
Aanbetaling gedaan en de fiets zou binnen 8 weken geleverd worden. Misschien wel binnen 6. Mogelijk binnen 4 maar daar moest ik maar niet teveel op rekenen. Nog even wat rondgelopen door de hoofdstad en als je weet wat er is, dan zie je ineens veel FR8's staan en rijden.

De fiets is klaar

Op 24 januari reed ik mijn postronde en ongeveer halverwege ging de GSM af. Zal de baas wel weer zijn met een extra karweitje. Maar nee hoor, het was een nummer uit Amsterdam. De FR8 was klaar. Na 2 weken! Ik kon hem op komen halen wanneer ik wilde. Nou, dat was op woensdag de 25e!
's Avond tevoren even een route uitgestippeld die voor mij te volgen is van Lijnbaansgracht naar Station Amstel. Dan kan ik meteen een langer stukje rijden.

De volgende dag naar Amsterdam toe. Naar de winkel gelopen, paperassen verwerkt en de rest betaling voldaan en op pad naar station Amstel. dfe fiets rijdt lekker weg. De zit is ontspannen en het terrein (Amsterdam rond de grachten) is afwisselend. Met andere woorden: er zit geen vlak stuk in. Blijkbaar is het zand uit de grachten gebruikt om bruggen en wegen op te hogen. Het lijkt wel Limburg hier.
Onderweg krijg ik het gevoel dat de ketting te strak staat, waardoor de fiets wat te zwaar loopt. Op station Amstel aangekomen (ongeveer een half uur fietsen) moet ik ongeveer 20 minuten wachten. Dus tijd om naar de fiets te kijken. Het wiel loopt inderdaad een beetje zwaar. Het zal de ketting wel zijn.

De aandrijving

Thuis aangekomen de boel eens bekeken. De ketting stond niet extreem strak, maar toch een klein beetje losser gezet. Dat leek iets te werken maar niet voldoende. De volgende dag na mijn postrondes bij daglicht nog eens gekeken. Het bleek dat de rollerbrakes allebei aan de strakke kant stonden. Rollerbrakes moeten een beetje lossig staan. Na aanpassing liep alles al meteen een stuk beter.
Iets anders wat me opviel was dat de trappers niet soepel achteruit draaiden. Ik heb veel nagekeken maar het zal de nieuwigheid en de temperatuur (het was toen -10C) wel geweest zijn. Na 400 km draaide alles inderdaad een stuk beter.

Ik rij met een zware aanhanger en heb dus behoefte aan lage versnellingen. Standaard kwam deze FR8 met een 44 tands voorblad en 18 tands achterkrans. Voor gewoon fietsen is dat goed. Maar met de aanhanger miste ik toch nog 1 versnelling aan de onderkant. Dat werd opgelost door bij Rose een 38 tands Nexus 8 crankset te kopen. 38 is ca 14% minder dan 44, dus hiermee kreeg ik 1 versnelling erbij aan de onderkant.
De kettingkast moest wel aangepast worden, want het Nexus voorblad heeft een gat nodig van 95 mm diameter, maar met een stanleymes en een vijltje kom je een eind. Ook de ketting moest ingekort worden. Er gaan 6 tanden af, maar omdat nooit meer dan de helft van het tandwiel contact heeft met de ketting zijn dat dus 3 schakels. Standaard had de ketting een 'odd link' dus met die eruit en 1 schakel-paar was de ketting lang zat.

Na deze aanpassing reed de FR8 ineens totaal anders. Het was zelfs net alsof ie beter stuurde! Maar dat zal wel suggestie geweest zijn. De 'zilveren' Nexus cranks vind ik mooier dan de standaard zwarte cranks. Hoe dan ook: een 38/18 aangedreven Nexus 8 naaf in een FR8 werkt fantastisch. De versnellingen zitten ineens perfect waar je ze hebben wilt. Zonder aanhanger is het totaal geen kunst om op een mooie weg 30 km/u te halen.

Verlichting

Standaard komt de FR8 met een Busch & Mueller LUMOTEC Lyt N plus koplamp (links). Om gezien te worden is dit een perfecte lamp. Er komt veel licht vanaf en auto's zien je van verre aankomen. Mede doordat de lamp in het donker onder je voordrager gemonteerd zit.
Dat is een 25 lux voorlamp. Een normale halogeenlamp levert ca 17 lux op dus de Lyt geeft ongeveer 50% meer licht. Toch was het licht dat de weg raakte en weer terugkwam naar mij aan de lage kant.

Gelukkig had ik nog een BUMM LUMOTEC IQ Fly senso plus (rechtse foto) liggen. Omdat ik geen zin had om de hele voorbouw los te maken heb ik kabelschoentjes gemonteerd op de draden en daar de nieuwe lamp op gemonteerd. Vandaar de stekkertjes rondom de lamp.
De IQ Fly levert ca 40 lux dus dat ie ineens een hele bal licht die je erbij krijgt en dat merk je. Je bent NOG beter zichtbaar en ziet zelf ook veel meer. Bovendien kan je de lampkop in drie standen klikken: ietsje omhoog, ietsje omlaag en normaal. Handig voor als je een keer in het buitengebied fietst. De IQ Fly staat altijd in de stand 'Auto' en regelt dus zelf wanneer ie aan en uit gaat.

Aan de achterkant zit een BUMM Toplight Line Plus achterlicht. Deze lamp bevat 1 felle LED die op een soort prisma schijnt. Hierdoor ontstaat een rode lichtbalk waardoor auto's jouw afstand beter zouden moeten kunnen inschatten. In Duitsland zal dat het geval zijn maar in Nederland... zitten de meeste bestuurders heel andere dingen te doen dan kijken wie er nog meer op de weg zit.
Hoe dan ook, deze TopLight geeft een enorme bal licht aan de achterkant en hij schakelt zelf in en uit. Maar alleen als de koplamp aangaat want de koplamp bepaalt wanneer de achterlamp stroom krijgt.
De Toplight heeft een eigen standlicht functie. Als ie een minuutje aan geweest is, heeft ie voldoende energie opgeslagen in een grote condensator om nog een paar minuten na te lichten. Dat geeft je garage een mooie rode gloed, 's avonds.

Voordrager

De FR8 is meer een machine dan een fiets. Hij maakt dus ook andere geluiden dan een normale fiets. Je hoort altijd wel iets. Toch hoorde ik vorige week steeds meer kraakjes en piepjes en ze werden sterker. En dat hoort niet. Dus toch maar eens onderweg gekeken of ik een aanwijzing kon vinden. Die was er. Als ik onder het fietsen flink op de rechter bovenkant van het krat leunde, was de piep/krak weg. Het had dus iets met de voordrager te maken.

Dus de vier bouten van de voordrager losgemaakt en de drager eraf gepakt. En ja hoor. De beugel van de voordrager heeft de lak van de balhoofdbuis beschadigd. Op 1 puntje is alle lak eraf. Het tikken en piepen kwam dus doordat de voordrager tegen de balhoofdbuis tikte. Dus voor montage even een stukje binnenband rond de voordrager gewikkeld en daarna de boel weer gemonteerd. En dat was het einde van het getik.

De melkkrat zat eerst vast met 1 hele dikke tie wrap in het midden. Die heb ik vervangen door twee dikke tie wraps meer naar de buitenkant toe. De witte bandjes op de foto.

En omdat de zomer eraan zit te komen, meteen even een bidonhouder gemonteerd. Op het frame gaat dat niet lekker. Maar op de melkkrat is er plaats zat. Twee 4 mm gaatjes geboord en de bidonhouder erop gemonteerd. Dit is een mooie van Rose, de Xtreme Comp FH3 die op een soort balkje gebouwd is en dat balkje past precies in de smalle gleuf van de melkkrat. Nu past er met gemak een 750 ml bidon in de houder. De tweede bidon kan dan in de achtertassen mee.


Electronica

Omdat ik graag weet hoe ver ik gefietst heb en hoe snel, en omdat ik zelden een horloge draag, is een fietscomputer handig. Daarom heb ik bij Rose een CicloSport CM 2.2 gekocht (toen die in de aanbieding was). Dit is een hele fijne computer die precies genoeg is voor mij. Ik kan nu zien hoe hard ik rijd, hoeveel ik gefietst heb en wat mijn gemiddelde is. En ik kan in 1 blik zien hoe laat het is.


Tassen

Op de voordrager zit de melkkrat. Dat zal ondertussen duidelijk zijn. Daarin kan je al een hele smak dingen meenemen. Om te voorkomen dat alles drijfnat wordt in de krat heb ik bij Clarijs een 'kratmuts' gekocht. Die past als een soort badmuts over de krat heen. Clarijs maakt alles van Bisonyl dus dat is onverwoestbaar en waterdicht. Zie de foto's hieronder.
Zoals je op de foto van de voorkant kunt zien heb ik in de gleuven van de melkkrat een paar dikke tie wraps gevlochten. Altijd handig voor noodreparaties onderweg. Bijvoorbeeld als je een bocht verkeerd hebt ingeschat en je raakt met je krat een muur of paal. Vaak knapt dan 1 van de tie wraps en dan trek je er nu gewoon 1 uit de reserve en monteert een nieuwe.



Aan de achterdrager heb ik een Clarijs Fietstas gemonteerd. Niet de goedkoopste tassen, maar wel onverwoestbaar en erg mooi. Zelfs de jeugd vindt deze tassen mooi. Om dat een beetje te compenseren heb ik FireTruck Rood genomen. Valt in het verkeer ook beter op. En in de fietsenstalling.
Ik heb de tas maat "L" genomen. Groot zat, maar het was toch beter geweest om de "XL" te nemen. Net iets groter, even duur, en de Clarijs Shopper past er in 1 keer in.

De foto's nog een keer

En kun je er post mee bezorgen?

Oh jazeker! Met deze machine kun je alles bezorgen, dus envelopjes zeker. Op de piekdagen haal ik een gemiddelde snelheid van 10 km/u en met een normale opa/oma fiets kan je daar niet eens bij in de buurt komen. Op daldagen en de maandag haal ik gemiddelden van 12 - 13 km/u en dat is supersnel. Ik doe op maandag 8 lopen (25 km fietsen) binnen drie uur. Dat is ongeveer de helft sneller dan een normale bezorger op een standaard fiets kan doen.

Deze fiets is voor een bezorger een goede investering!

De aandrijving

Ik heb eigenlijk altijd probleempjes gehad met de transmissie. Niet in de zin van storing of weigeringen maar in de zin van tikjes, kraakjes en allerhande stugge geluidjes en gevoel in je voeten. Een deel was te wijten aan de trappers. In de rechter trapper zat 1 kogeltje teveel in het lager. Daardoor werd de lagerschaal opgevreten en dat gaf een heel rauw gevoel.
Maar het grootste probleem bleek achteraf in de ketting te zitten. Na een kleine 4000 km was de ketting zo ver opgerekt dat ik er of twee schakels tussenuit moest halen, of een nieuwe erop leggen. De ketting was ondertussen 0.1 mm versleten. Op dat moment is het nog voldoende om alleen de ketting te vervangen. Ga je nog verder dan moet je ook het achtertandwiel vervangen en dan moet het wiel eruit.

Dus op een zondag de stoute schoenen aangetrokken en de kettingkast eraf, wiel los en de oude ketting eraf. Ik schrok toen ik de ketting in mijn handen had. Een KMC. De meest overschatte ketting ter wereld. Dat viel eigenlijk een beetje tegen.
Ik heb altijd SRAM PC870's op voorraad voor op de 7/8 speed derailleur fietsen. Die past ook op Nexus 7/8 naven. Dus de ketting op maat gemaakt (106 schakels, dus 8 eraf gehaald) en erop gelegd. Woa zeg. Ik leg de ketting op de tandwielen en KLAK die past in 1 keer. Lag er rete strak op. Geen gewobbel en gedraai om zijn lengte as. Nee, gewoon meteen vast als een huis stil liggen. Missing link erin, even met de trapper spelen en hij is gemonteerd. Ketting kast er weer op (altijd een gekloot van de eerste orde) en hij is weer klaar.

Ik heb er nu twee weken mee gereden (ca 100 km per week) en ik heb gewoon een compleet nieuwe fiets. De hele aandrijving is een magnitude soepeler geworden. Geen rammeltjes, kraakjes of geluidjes meer. Gewoon een stille aandrijving zoals het hoort op een versnellingsnaaf fiets. Alles draait in 1 keer stukken soepeler. De naaf schiet af en toe uit een versnelling maar dat komt waarschijnlijk omdat ik dan te dicht op de twist grip zit met mijn duim.

Workcyles or not

Aanvankelijk twijfelde ik tussen de Kemper PackMax of de Workcycles FR8. De FR8 is de zwaarste en sterkste fiets, zonder twijfel. En het ontwerp is afwijkend. Ook best een pluspunt. Want het asymetrische frame, de lange bouw, de zware dragers en de extreem vette banden geven de fiets een speciale uitstraling. Het enige wat tegenvalt aan de FR8 is het contact met Workcycles. Iedere keer als je iets aparts vraagt dan kan het niet. FR8 met Rohloff naaf? Doen ze niet. Hee ik ben de klant!
Nee dan Kemper. Ik vraag of er een PackMax met Rohloff naaf gemaakt kan worden. Direct antwoord: natuurlijk! Is iets duurder (logisch, met een naaf die 3 keer zo duur is als de standaard Nexus 7) maar er wordt totaal niet moeilijk over gedaan.

De volgende transportfiets is vrijwel zeker een Kemper Packmax. Niet omdat de FR8 slecht is maar omdat de kemper organisatie toch net iets flexibeler is. Ik neem aan dat het ook scheelt dat Kemper een duitser is en Workcycles uit Amsterdam komt.

Een stel nieuwe lampen

Ik heb een nieuwe voorlamp gemonteerd. Een Axa Echo 30 koplamp. Die geeft een enorme bal licht, zeker vergeleken met de originele B&M Lyte. En ik heb de achterlamp vervangen door een Herrmans H-Track achterlicht. Die geeft een mooie grote ellips aan licht. En lijkt minder stroom te gebruiken dan de B&M. Zichtbaarheid is een absoluut premium.

Rauwe aandrijving

De laatste maanden zat er een rauw gevoel in de aandrijving. Ik had de versnelling al meerdere keren opnieuw afgesteld en iedere keer leek dat iets te helpen. Ook de trappers had ik al vervangen (er zat wat speling op de lagercups), maar het rauwe gevoel bleef.
Dus toch maar weer een keer de kettingkast eraf gehaald. De ketting was gitzwart. En dan hebben we het hier over een fiets met kettingkast. Dus de ketting schoongewreven met een doek en dat zag er al beter uit, maar het rauwe gevoel was er niet mee weg. Dus een tiewrap en dunne doek gepakt. Met de tiewrap druk je de dunne doek in de ruimte tussen de schalmen van de ketting, zo diep je kunt, en dan draai je met de tie wrap. Er kwam me een berg zand uit die ketting...
Op derailleurfietsen heb ik nog nooit zo'n vuile ketting gehad. Op zich is dat ook niet echt vreemd. De kettingkast is door WorkCycles fors bewerkt met snijgereedschappen. Er zitten enorme uitsparingen ter hoogte van de achteras. Aldaar zijn er altijd wervelingen ten gevolge van het draaiende wiel en de spaken. Het lijkt erop dat een deel van de troep die door de wielen omhoog geslingerd wordt, door de wervelingen de kettingkast in gaat en dan komt het er niet meer uit. Met de hele vuile ketting als gevolg. Ik snap niet dat er geen Hebie Open Chainglider op zit.

Na de hele ketting schoongemaakt en opnieuw gesmeerd te hebben (verslijt was bijna 0,75 mm) de boel weer dichtgemaakt en testrit gemaakt. De aandrijving liep ineens stukken beter. Maar na een paar dagen bleek het rauwe lopen nog steeds niet weg. Dus nog eens goed gekeken en het tandwiel op de naaf had wel erg asymmetrische tanden. Zou het dna toch?

Toen ik bij Frank van Oirschot was met mijn ER heb ik meteen een 18 tands SRAM tandwiel voor versnellingsnaven gekocht. Op dat nieuwe tandwiel waren de tanden wel symmetrisch. Dat zal het dus wel geweest zijn.

Grote beurt

Op maandag (vrije dag) heb ik de fiets onder handen genomen. Eerst op youtube gezocht naar filmpjes hoe een en ander in zijn werk gaat. Daarna de kettingkast eraf, versnellingskabeltje loshaken, wiel uitbouwen. Hee het stofkapje zit er niet op! Slordig, Workcycles. Daarna met een priem en een schroevendraaier de platte circlip eraf gehaald en het tandwiel gaat er dan in 1 keer af.
Voordat ik het nieuwe tandwiel erop zet, maak ik alles goed schoon. Het zand en stof zit overal. Daarna tandwiel erop, veerring erop (viel best mee) en de schakelpoelie er ook weer op gezet. Al met al nog geen drie kwartier werk! Dat viel niet tegen zeg.

Het tegenvallen moest toen nog komen. De rollerbrake zat maar handvast geschroefd en was in de loop van de tijd nogal los gaan zitten. Dus de rem eraf gehaald, extra vet erin geknepen en weer stevig gemonteerd. Fiets remt nu ineens een stuk beter. En toen begon het gedonder: het wiel was bijna niet te monteren met de fiets op de bok. Na een half uur kloten de fiets op zijn kop gezet en toen ging het al beduidend beter. Alleen: het wiel ging er niet in met alles aan zooi erop (vooral de T-houder die de kettingkast fixeert wilde er niet tussen).
Uiteindelijk heb ik de "escape hatch" los moeten maken om extra ruimte te maken en toen gleed het achterwiel in zijn dropouts. Meteen de achterste bout van de hatch omgedraaid. Die zat met de moer naar binnen toe met als gevolg dat het draadstuk van de bout wel heel dicht bij de rollerbrake kwam. Ontwerpfoutje, Workcycles?
Na aandraaien van de bouten/moeren van de hatch zat alles al weer behoorlijk op zijn plaats. Omdat het wiel er uit ligt, kan ik nu meteen de achterband vervangen. De Big Apple was al redelijk versleten. Na 8000 km zat er nog ca 1 mm gele slijtlaag op de rode antilek-laag. Het had dus nog wel 1000 km meegekund, maar ik had de nieuwe band al in huis dus nu ligt er een Geax Evolution op. Die is 6 mm smaller waardoor er meer speling is bij het slot.

Hierna verder gegaan met inbouwen van het wiel en opbouwen van de kettingkast. En omdat het onderste boutje van het spatbord wel erg ver uitstak, heb ik dat meeten even vlakker gevijld. Slordigheidsfoutje. Omdat de boel nu nieuw is meteen ook de ketting vervangen. Het heeft geen zin om een half versleten ketting op een gloednieuw tandwiel te leggen.

Al met al ben ik bijna vier uur bezig geweest met een karweitje dat ook in 1 uur had gekund als de fiets beter opgebouwd was. Workcycles kan nog veel leren van IdWorx, als het erop aankomt.

Bij de testrit bleek dat dit inderdaad de oorzaak was. De aandrijving reed beter dan de nieuwstaat. De Geax Evolution rijdt zalig, fijner dan de Big Apple. De kettingkast past nu beter.

Qua frame is er maar 1 transportfiets: de FR8. Geen enkele twijfel over mogelijk. Alleen bij de opbouw van de fiets merk je toch iedere keer weer dat Workcycles geen fietsenbouwers zijn. Er is toch meer voor nodig dan alleen maar goede onderdelen. De volgende keer zou het wel eens een FR8 frame kunnen worden dat ik zelf opbouw met wielen, kettingkast en verlichting. Eigenlijk een beetje jammer.
Overigens heb ik laatst geprobeerd een Fr8 frame te kopen. Het antwoord van WorkCycles was (voorspelbaar): We sell bikes, not frames. Men weigert mee te denken met de klant.

Een langer ritje

Ik wilde vandaag even naar Riel fietsen ca 10 km enkele reis) om Frank de FR8 te laten zien en ervaren. Maar toen ik op 4 km van Riel was ben ik omgedraaid. Dit is een transportfiets voor relatief korte afstanden. 10 km op deze Leopard tank is gewoon teveel. Laat staan 20 km. Als Henry op deze fiets naar de Ardennen is gereden: petje af hoor. Ik doe het hem niet na.

Nieuwe zadelpenklem

Omdat mijn zadelpen erg zwaar belast wordt op een manier die niet door workcycles gespecificeerd is, is deze door metaalmoeheid afgebroken. Omdat een zadelpen onmisbaar is heb ik een Merida mountainbike pen gemonteerd van 31,6 mm diameter, ipv 31,8 mm zoals de originele (waarschijnlijk een Kalloy Uno). Hierdoor was de passing niet 100%.
Om de pen passend te maken heb ik de ruimte opgevuld met een metalen shim van 0,1 mm dikte. Hierdoor kwam de diameter heel dicht bij de 31,8 van het origineel. Omdat ik geen latoenkoper in huis had, heb ik de metaalfolie gemaakt door een leeg bierblik te verknippen. OK, messing is harder maar het werkt. De speling is zo goed als weg.

Omdat de bestaande quick release klem dit soort krachten niet goed aan kan (en omdat ik de seatkeeper kabel beu ben) heb ik besloten om een vaste zadelbuisklem te gebruiken. Die heb ik gemaakt door de quickrelease bout te vervangen door een M6x40 RVS bout met inbus kop. Zie foto. Als je op de foto klikt, krijg je een grotere foto in beeld.
De bout is opgebouwd als volgt, van links naar rechts:

  1. M6 moer
  2. M6 RVS revet
  3. originele gekartelde moer van de QR zadelbuisklem
  4. de originele zadelbuisklem
  5. grote M10 revet
  6. M6 RVS revet
  7. M6 boutkop
De opbouw is vanzelfsprekend. Alles wordt aangebracht, behalve 'a' en 'b'. De gekartelde moer 'c' wordt eerst met de hand aangedraaid. Daarna wordt de bout 'g' met een momentsleutel op 9 - 10 Nm aandraaimoment gebracht. Hierna wordt revet 'b' aangebracht en moer 'a' sluit de boel op. Draai nu de zeskantmoer 'a' aan met een koppel van ca 6 Nm om de schroefdraad van de aluminium kartelmoer 'c' te ontlasten en de kartelmoer te fixeren.

Met deze bout zit het zadel moervast. De Merida pen kan de zadelstrop verder naar voren kantelen waardoor het zadel horizontaal geplaatst kan worden (kon niet met de originele pen).

Nieuwe grips

De standaard handvatten hebben het niet te lang volgehouden. Ik heb ruim een jaar gereden met een stuk binnenband over ieder handvat (meer grip, waterdicht) maar heb ze nu vervangen door een set Ritchey TrueGrip mountainbike handvatten. Enorme vooruitgang. Geweldig goede grip en gaat niet zweten.


Op het rechter handvat zit alsnog een stuk binnenband over de versnellingsgreep. Die slijt zo veel minder en je hebt meer grip. Je kan nog de letters 'Schwalbe' deels terugzien in het plaatje. Het rechterhandvat is ca 2 cm ingekort om plaats te maken voor de versnellingsgreep.

Meerdere aanpassingen

Nadat de Schwalbe Big Apple's versleten waren heb ik er diverse banden op gehad. In het kort:

Trapas aan gort

Vorige week zat er ineens een ruw stukje in de aandrijving. Als ik dan de trapper een halve slag draaide was het minder. Ik dacht dat het de rechter trapper was en heb die vervangen. Maar het probleem bleef. Dus de boel open gemaakt maar er was weinig te zien. Probleem was ook niet te herhalen op de standaard.
Toch even de trappers eraf gehaald. De trapas draaide niet soepel maar je kon de kogels voelen hobbelen. Dat is niet normaal voor een sealed bottom bracket. Dus bij De Tweewieler een nieuwe 127 mm sealed trapas gekocht (SunRace BBS18) en die gemonteerd.
De oude trapas liet zich ontzettend moeilijk verwijderen. Links was er geen beweging in te krijgen dus heb ik eerst rechts losgemaakt. Daarna kon ik met veel moeite ook links los krijgen. Alles zat vastgekoekt. Nergens was vet gebruikt bij de montage. Op de oude trapas leken geen markeringen te staan. Naderhand zag ik dat het een "Slovakia Kinex" trapas was. Maar duidelijk geen Shimano of SunRace kwaliteit. Waarom is de FR8 toch opgebouwd met zulke goedkope onderdelen, rondom?
Eerst alle schroefdraad schoongemaakt en ontvet, daarna ruim ingevet met Galli vet en alles weer gemonteerd. De hele aandrijving voelt ineens weer erg soepel aan.

Onderweg banden wisselen

In juni heb ik een keer een platte (achter)band gehad. Een stuk van een beddematrasveer had zich door de antilek band naar binnen gewerkt en de binnenband op drie plekken doorboord. Geplakt (onderweg) en doorgereden. Twee dagen later was er een hittegolf en de plakker (die aan de spaakkant van de binnenband zat) bleef loslaten. Dus bij een LBS een nieuwe Schwalbe binnenband gekocht en wat gereedschap (2 x sleutel 10, 1 x 15) geleend en op straat de binnenband van het achterwiel vervangen (lang leve de escape hatch).
Eerder die maand had ik de buitenband ook al vervangen via de escape hatch. Erg handig.

Trouble at the mill

Ondanks een nieuwe trapas bleef er een rauw gevoel in de aandrijving zitten. En soms het gevoel van een instabiel achterwiel. De ketting was nog redelijk (bijna 0.075 mm versleten) maar het achter tandwiel begon toch wel heel dun te worden. Standaard ligt daar een "18" op. De Nexus 8 naaf is ontworpen voor een 38/20 overbrenging. Dat is voor mij ook gunstiger want dan heb ik 1 versnelling meer "onderin".
Dus bij de LBS een tandwiel gekocht voor Nexus 8 met 20 tandjes. Dat bleek niet te passen.... Gelukkig had ik nog een '22' liggen en die heb ik gemonteerd. De versnellingen gaan dan 18/22 omlaag. Dat zijn twee volle Nexus 8 kliks. De oude '1' ligt dan ergens rond de nieuwe '3' maar ik heb geen keus. Er is al een nieuw tandwiel onderweg uit Duitsland maar daar schiet ik nu niets mee op.
De montage gaat als vanouds: uitbouwen en tandwiel vervangen duurt 20 minuten, weer inbouwen 6 uur. De FR8 heeft altijd verrassingen in petto. Deze keer is de verrassing: als ik de hele fiets weer dicht heb, met een nieuwe ketting en het '22' tandwiel, merk ik enorme speling op het achterwiel. Bij de band kan het wiel 2 cm heen ern weer bewegen. Absurd veel. Dus gaat de kettingkast er weer af en wordt het wiel uitgebouwd. De rollerbrake gaat eraf en ja hoor: de linker conus zit helemaal los. Dus aangedraaid en vastgezet met de conus sleuteslet die ik in huis heb.
Bij monteren blijkt dat de naaf verdraaid is op de as waardoor de schakelunit niet meer uitkomt als de antirotatie moeren aangebracht zijn. Dus de rem er weer af, conus los, wiel erin en aan de kant van de versnelling vastzetten en DAN de conus links pas vastdraaien. Het is een hoop gedoe maar de conus zit nu lekker vast en alles zit weer zoals het hoort.
De kettingkast past er nu ineens niet lekker meer op (mogelijk doordat het '22' wiel te groot is en de ketting net iets te lang is. Toch dicht gekregen. Alles rijdt ineens super strak. Het rauwe gevoel lag waarschijnlijk helemaal aan het losse lager van de naaf, niet aan de ketting/tandwielen. De 38/22 is wel speciaal voor in de bergen. De '5' is te licht en de '6' is te zwaar.
Op woensdag, na twee dagen werken, komt het doosje van Rose aan. Het '20' tandwiel zit erin. Meteen begonnen aan de ombouw (nu heb ik nog ervaring...) en 2 uur later ligt er een nieuw #20 tandwiel op, de ketting is ingekort, de kettingkast is aangepast en alles draait als nooit tevoren. De 38/20 combinatie is perfect. Onbeschrijfelijk veel beter dan de oorspronkelijke 44/18 combinatie die er af-fabriek op lag.
Door de 38/20 combinatie is de ketting precies lang genoeg om de antirotatie moeren perfect te monteren. Ketting spannen gaat straks ook makkelijker omdat er nu ca 10 mm spanruimte is. Plus: een '20' slijt minder snel dan een '18'. Onderhoud zal dus minder worden.

Losse conussen?

Bij het monteren van de '22' (op maandag) bleek dat als je de moer van de rollerbrake te vast draait, je de boel niet goed meer kunt bijstellen. Het enige wat ik me kan bedenken is nu, dat ik (tijdens een van de banden wisselingen via de escape hatch) de moer iets te vast heb aangedraaid en dat, door herhaald remmen, de conus losgeraakt is. Denk ik. Of het ligt eraan dat het frame te krap is voor de naaf. Bij het inzetten van het wiel moet je de escape hatch loszetten (twee van de 3 bouten/moeren ca 5 slagen losmaken) anders krijg je de boel er niet in.


Pagina gemaakt op 29 maart 2012,