Op donderdag 22 juli 2010, is Donder overleden aan myxomatose!
En Bliksem heb ik op 9 augustus laten inslapen, hij was totaal gesloopt..
Daarna zijn Romeo, Julie en Alpha gekomen, tot
op 1 maart 2015 toen we het laatst overgebleven konijn naar de kinderboerderij gebracht hebben

In de grote stad, geveld door een besmettelijke zoekte die je alleen op het platteland verwacht. Dankzij de dierenartsen aan de Strausslaan hebben Donder en Bliksem niet langer hoeven lijden dan noodzakelijk en hebben we hen op een waardige manier laten inslapen. Ze zijn op een stemmige plaats begraven en we zullen hen nooit vergeten.

Pappa ik wil een hond.

Iedere ouder kent deze opdracht van de kroost. En waarom een hond? Nou, omdat Bregje er ook een heeft. En als Bregje nou eens een draak had gehad? Hmm. Boze kleuter in huis.

Toch hebben we bewust deze kwestie gerekt tot dochterlief 13 was. Want ze moeten er ZELF voor zorgen. Het is HUN huisdier, dus ZIJ moeten de verantwoordelijkheid op kunnen brengen om er voor te zorgen. Dus:

Een kind van 10 of jonger kan dit niet opbrengen. Dan is de lol er binnen een maand vanaf en dan zit daar zo'n beest te wachten tot ie asjeblief dood mag. En dan moet je geen huisdier nemen. Een huisdier is in feite een extra kind. Ze kosten geld en ze leveren niks op. Je krijgt er ook geen bijslag voor. Vaak kosten ze geen fortuin aan geld, maar de tijd is onbetaalbaar.

Daarom hebben we destijds heldere afspraken gemaakt: Behoorlijk wat afspraken, zelfs voor een 13 jarige. Een jonger kind kan met dit soort afspraken vaak niet overweg. Mogelijk wel als het opgroeit op een boerderij en dus gewend is aan de plichten die mensen hebben jegens de dieren die van hen afhankelijk zijn. Maar in de stad zijn dit zware eisen.

Werd het een hond?

Nee. Het werd geen hond. We hebben een tijdje gedacht aan een stelletje degoes. Die zouden dan in een speciale kooi in de huiskamer staan. Makkelijk met onderhoud en verzorging. Maar het staat al zo vol in de huiskamer en de degoe staat bekend als enorme sloper en (daardoor) als sloddervos die alles rond zijn kooi volgooit met snippers.

Dus, toen het op gegeven moment weer over het huisdier ging hebben we aangeboden om een konijn te nemen. Maar dat moest ze dan zelf uitzoeken en zelf kopen. Pappa zou de kooi timmeren.

Het eerste jaar hebben we met 1 konijn geleefd. 1 Konijn is geen konijn. Dus moet je het beest veel aandacht geven (zeggen ze). Lees het verhaal over Donder maar eens door.

Op gegeven moment heb ik gezegd dat ze maar eens moest uitkijken naar een vriendje voor Donder. Dat werd Bliksem. En die wonen nou al meer dan een jaar gelukkig (hoop ik voor hen) samen in 1 kooi. Alle onderwerpen hebben eigen webpagina's.


En wie zorgt er voor de konijnen?

Aanvankelijk waren we hier heel strikt in: het is JOUW huisdier dus.... In den beginne aangevuld met de belofte: "als je het 1 keer vergeet en wij moeten dat dan alsnog voor jou doen, dan gaat ie er uit!".

Kinderen houden van dreigende beloften en vrijheids beperkingen. Het geeft hen zekerheid en houvast. Daarom werd deze regel goed onthouden. Maar op gegeven moment bleek dat de konijnen zo'n leuke lieve beesten zijn dat iedereen er nu voor zorgt. Maar de primair verantwoordelijke is en blijft de eigenaar... En de zwaarden van Damocles hangen er nog steeds.

Pagina gemaakt op 28 januari 2010 en

Deze pagina is voorzien van googleBuster technologie