De kooi is gedoneerd aan kinderboerderij Maria Goretti in de Stedekestraat in Tilburg

De huidige kooi van de konijnen

De foto's zijn niet recent. Ze zijn gemaakt vlak voor de kooi werd opgeleverd aan de bewoners. Ondertussen zijn er kleine modificaties gedaan om het comfort voor de konijnen te maximaliseren. Maar de vorm en de afmetingen zijn nog zoals hier te zien is.

De kooi is een eigen ontwerp en bestaat uit:

De binnenkooi is gemaakt van betontriplex en de ren is een constructie van ongeschaafd vuren hout, aangevuld met zaagresten van OSB platen. Het gaas is geplastificeerd konijnengaas en voornamelijk bedoeld om ongedierte buiten te houden.


De binnenkooi

Hiernaast zie je de plattegrond van de begane grond van de binnenkooi. De plaat bestaat uit een stuk betontriplex van 60 x 60 cm en 18 mm dik. Daarop zijn drie platen betontriplex van 12 mm dik (voor de zijwanden) gelijmd en geschroefd in voorgefreesde sponningen. Als je niet freest, kan je ook niet lijmen. Dus....

Linksboven zit het deurtje. Hiermee kun je de konijnen in de ren opsluiten of in de binnenkooi. Soms, als je wat aan het onderhouden bent, kun je die twee snotapen niet goed in de buurt hebben als je aan de kooi aan het werken bent. Maar het kan ook zijn dat de twee straf hebben en een tijdje niet in of uit de kooi mogen. Daarom zit er een simpel slotje op de deur.

Bij de deur begint het halletje. De hal zit er om een tocht blokkering te maken. Als de wind op de deur opening staat zou het erg tochtig kunnen worden in de binnenkooi en daar houden de bewoners niet van, zeker niet in de winter bij -15 graden.
De hal is gemaakt door een wand te plaatsen van vloer tot plafond (in een gefreesd sponning natuurlijk..) in de vorm van een 'J'. Hierdoor is de woonkamer achter de tochtwand vrijwel tochtvrij. En dat merk je want het is hun lievelingsplek als het koud is. Vaak sjouwen ze al het stro van de hele kooi naar de living om daar een soort super holletje te maken.


En dit is de plattegrond van de tweede verdieping. Het enige echt interessante hier is de inspring opening. Dit is een gat in de vloer/plafond waar de konijnen door kunnen springen. Dat doen ze erg goed en ze hebben het zichzelf aangeleerd. Binnen een fractie van een seconde zijn ze (als het moet) van de bovenkooi in de ren.

Er zijn twee raampjes in de bovenkooi. Een is vast en voorzien van dubbel glas. De andere is een CDR cakebox en wordt er alleen opgeschroefd in de winter. De andere maanden is die opening gewoon open.

Tegen het klepluik hebben we de hooiruif gemonteerd, zodat ze ook binnen altijd hooi kunnen eten.

De polystyreen van de dakisolatie is een dankbaar knabbelobject, om een of andere reden.

Voor zover we weten zijn de konijnen nog nooit door het gat naar beneden gedonderd....


Hier rechts zie je een schematisch overzicht van de voorkant van de kooi. Schuin dak, twee klep luiken voor schoonmaken van de kooi (ze maken de kooi eigenlijk helemaal niet vies) en bijvullen van de ruif.

Gebruikte materialen

Dak 5 mm hobby triplex. Dat was een verkeerde keuze. Het materiaal is niet geschikt voor buiten en de verf houdt er niet goed op. Daarom heb ik het dak midden in de winter moeten aanpassen zoals op de komende foto's te zien is.
Bodems 18 mm betontriplex. Mijn favoriete materiaal voor buiten. Watervast verlijmd en keihard. Voorzien van een harde melaminelaag. Wel opletten: de konijnen hebben geen grip op de melamine laag. Daarom moet er op de bodem dus altijd stro liggen of een plaat hardboard (gladde kant onder, anders schiet je er nog niks mee op).
Wanden 12 mm betontriplex. Dik genoeg voor de wanden. De melaminelaag is sterk genoeg om niet te hoeven schilderen.
Afwerkingen De driehoeken onder het dak zijn gemaakt van rest stukken OSB plaat. Oersterk en lekker dik.
Raampjes De ramen bestaan uit cakeboxen (dozen waar voorheen lege CDR's in zaten). 's Zomers zijn ze open en als het koud wordt (of bij langdurige slagregens) gaan de deksels erop. Overigens vinden de konijnen het het leukst als de boel helemaal open is. Altijd.
Isolatie 30 mm geëxtrudeerd polystyreenschuim, tegen de dakplaatjes aan gelijmd. Om te voorkomen dat de kooi 's zomers teveel opwarmt door de zon. De winterafkoeling wordt door het konijn niet als problematisch ervaren. Sterker nog: als het 's nachts 15 graden vriest zitten ze vrolijk buiten in de ren in de vrieskou te kijken naar IETS.


De huidige kooi

Hierboven zie je hoe de kooi er momenteel (31 januari 2010) uitziet. Er is een en ander veranderd al zal dat niet meteen duidelijk zijn voor iedereen. Daarom staat hiernaast een kleinere foto met daarin de belangrijkste aanpassingen:


Bewoners foto's

De zwarte is Donder, de witte is Bliksem. Donder is niet bang van mensen. Bliksem ook niet, maar hij neemt geen enkel risico.. :o) Op de rechter foto staat Bliksem klaar om het spring-gat in te duiken naar de benedenverdieping, want ik kom wel heel erg dicht bij. Grappige beesten. Het zijn ook echte binnenhuis architecten en interieurverzorgers. Het stro gooi ik gewoon op een flinke hoop naar binnen en dan gaan ze samen een paar uur aan de slag om alle halmen op hun plaats te leggen. En het resultaat mag dan gezien worden.


Het verbeterde dak

Het oude dak van de binnenkooi was van dermate slecht triplex dat de verf er niet op hield (in de vorst en sneeuw). Verven kan niet bij die temperaturen, dus moest er iets anders op verzonnen worden. Er werd een plaatje PVC golfplaat (korte golfjes) tegenaan gegooid. Die golfplaat (lichtblauw van kleur) werd met kleine schroefjes op het triplex dak vastgezet. De nok is een restje dat in de lengte opgeschroefd is. Deze constructie heeft er nu een vol seizoen op gezeten en bevalt prima.

De ren had oorspronkelijk de golven van de golfplaten horizontaal lopen. Op zich handig om de nok dicht te krijgen maar het water loopt altijd de verkeerde kant op. Dus heb ik in de zomer van 2009 de oostelijke dakhelft van een nieuwe plaat voorzien, waarbij de golven nu verticaal lopen, zoals het hoort. Afwatering is nu natuurlijk veel beter. De nok was heel eenvoudig dicht genoeg te krijgen. Gewoon door de zuidelijke plaat 5 cm over te laten steken aan de nok en de plaat een halve golflengte te verschuiven. Werkt perfect.


Konijnendeurtje en beveiligd venster

Links zie je het konijnendeurtje dat scheiding is tussen ren en binnenkooi. Om slagregens en drup geen kans te geven om veel water binnen te brengen zit er een reststukje metaal boven de deuropening. Het deurtje is het stuk hout wat overbleef na het uitzagen met de decoupeerzaag. Het deurtje heeft twee slotjes:

  1. Boven de deur, onder het afdakje, zit een draaislotjewaarmee de deur in de gesloten stand vergrendeld kan worden. Dat is nodig omdat de konijnen de deur open kunnen krijgen als ie per ongeluk dicht gewaaid is. Het kan soms even duren, maar meestal hebben ze binnen 5 minuten de deur open en zitten dan weer op je lip, mee te kijken naar wat je aan het doen bent. Daarom kan het draaislotje gebruikt worden om de deur te blokkeren. Daarmee worden de konijnen gedwongen om aan de dan geldende kan van de deur te blijven.
  2. Achter de deur zit een kogelsnapper. Op de deur zit de kogel. Als de deur open is, wil je niet dat ie gaat klapperen. En als de deur fischtgewaaid is en de wind staat erop dan kunnen de konijnen de deur niet goed open krijgen. Dus fixeer je de deur in de open positie door de kogel in de kogelsnapper te duwen.
Op de rechter foto zie je het raampje (met de cakebox erop) op de onderste verdieping waar mogelijk een kat door naar binnen zou kunnen kruipen. Daarom is de korf erop gezet. De korf is zelf gebogen uit een restantje vierkant gaas en kan 90 graden naar boven scharnieren om de cakebox eraf te schroeven.


Onderhoudsdeur van de ren

Het konijnekopje in de onderhoudsdeur is uitneembaar. Vooral 's zomers is dat een welkome aanvulling op het gaas van de kooi. Het zorgt ervoor dat de ren helemaal open is voor de wind en de konijnen dus zoveel in de wind kunnen zitten als ze zelf willen.

Het deurtje zit op slot met twee kogelsnappers en een om-de-hoek haakje. Het konijnekopje zit met draaischuiven vast. Het gat is afgedicht met grof gaas, weer om de katten buiten te houden. De konijnen weten wel dat ze het nergens anders zo goed hebben als hier.


Acrylaat tochtpanelen

Hierboven zie je de twee zijkanten van de kooi. 's Winters zitten daar de al eerder genoemde acrylaat glazen zijpaneeltjes in. Aan de zuidelijke kant over de volle lengte. Aan de noordelijke kant op twee plaatsen:

  1. nabij de poephoek
  2. voor de waterbak, om dichtvriezen te vertragen
De paneeltjes lopen door twee aluminium U profielen die op ca 1 cm afstand van de gaas zweven. Ze dienen om de wind te breken, zodat de konijnen in de koude wind niet in de tocht hoeven te zitten. Het kan nog steeds, maar ze hebben nu de keuze.

Aan de noordkant is vrijwel de hele kooi open en vaak zie je ze daar dan zitten genieten van -15 graden in de schaduw. Door het acrylaat scherm voor de waterbak te monteren duurt het (bij -10) minimaal een uur langer voordat de bak is dichtgevroren. Meer hierover in het hoofdstuk over 'Drinken'.


Pagina gemaakt op 29 januari 2010,